پایگاه خبری مردم نيوز - آخرين عناوين فرهنگ و اجتماع :: نسخه کامل http://www.mardom-news.com/cultural Tue, 25 Jun 2019 18:49:36 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری مردم نيوز http://www.mardom-news.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری مردم نيوز آزاد است. Tue, 25 Jun 2019 18:49:36 GMT فرهنگ و اجتماع 60 ترجمه رمان آلن بلوتی‌یر چاپ شد http://www.mardom-news.com/news/106544/ترجمه-رمان-آلن-بلوتی-یر-چاپ مردم نیوز: رمان «باتیست چگونه مُرد» نوشته آلن بلوتی‌یِر به‌تازگی با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی توسط نشر نو منتشر و راهی بازار نشر شده است. این کتاب که نسخه اصلی‌اش در سال ۲۰۱۶ توسط انتشارات گالیمار در پاریس چاپ شد، جوایز دسامبر، ژان ژیونو و موتار آکادمی فرانسه را از آن خود کرده است. داستان این رمان درباره پسرکی فرانسوی به نام باتیست است که گروه تروریستی بوکوحرام خانواده‌اش را ربوده‌اند. او با زندگی بین تروریست‌ها به مرور هویت خود را از دست داده و دیگر راضی نیست با نام واقعی خودش، صدایش بزنند. باتیست اتفاقاتی را که از سر گذرانده، به خاطر ندارد و به دلیل شدت و سختی‌شان، شوکه شده است. اما حافظه از دست‌داده‌اش به تدریج بازگشته و حقایق وحشتناکی برایش آشکار می‌شود. املی نوتومب نویسنده مشهور بلژیکی «باتیست چگونه مرد» را یک رمان فوق‌العاده توصیف کرده است. بلوتی‌یر نویسنده کتاب هم می‌گوید اثر، داستانی درباره شر و جنبه‌های فریبنده آن است. او در کتابش، خشونت بی‌نهایت را با زیبایی شاعرانه درهم‌آمیخته است. یکی از ویژگی‌های متن رمان پیش‌رو به گفته مترجمش این است که نویسنده، مصاحبه یا بازجویی با شخصیت باتیست را به‌شکل خاصی نوشته است. یعنی سکوت‌ها را با فاصله‌های زیاد و فضاهای خالی و سفید نشان داده است. این کار تردید و سکوت جاری در بازجویی و گفتگو را نشان می‌دهد. از این فواصل و سفیدی‌ها در کتاب زیاد است که نشان‌دهنده حالت پریشان روحی پسرکِ حاضر در داستان هستند. آلن بلوتی‌یر متولد سال ۱۹۵۴ در نویی-سور-سِن فرانسه است و «باتیست چگونه مرد» اولین کتابی است که از او در ایران چاپ می‌شود. این نویسنده در کشورهای فرانسه و مصر زندگی می‌کند. او داستان این رمان را با وام‌گرفتن از اتفاقات واقعی نوشته است. در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم: به‌یاد دارد در آن غار چه‌چیز را به‌خاطر می‌آوَرْد و دقیقاً در لحظه‌ای که چاقو را در دست گرفت چه چیزی زجرش می‌داد. تیغه‌اش پوشیده از لکه‌های قهوه‌ای بود که آنها را به حساب زنگ‌زدگی گذاشت اما همچون پودری چرب زیر ناخن‌هایش پخش شدند. هیچ‌چیز و هیچ‌کس در آن لحظه نمی‌توانست جلویش را بگیرد که ساعد برهنه‌اش را به تیغه آن چاقو پیشکش نکند و بریدگی‌های موازی عمیقی روی آن به وجود نیاورد که خون از آنها سرازیر می‌شد. دوازده بریدگی که از آن‌زمان هزار بار شمرده بودشان بدون اینکه به یاد بیاورد چه کسی آنها را به او تحمیل کرده و چرا. امروز این موضوع را به یاد می‌آوَرَد. دقیقاً همه‌چیز را به یاد می‌آوَرَد. خونی که روی ماسه‌ها می‌چکید، دردی که ذره‌ذره زیاد می‌شد تا وقتی که چند مشت نمک روی زخم‌ها پاشید و درد به اوج خود رسید، همچون آهن تفته‌ای که روی پوستش جزجز می‌کرد، نعره‌ای که در غار طنین‌انداز شد و روزها و روزهایی که روی آن درد همچون ارزشمندترین دارایی‌اش مچاله می‌شد. از آن روزهای رفته، جادوهای انسان‌های ماقبل باقی می‌مانَد که به یاری‌اش شتافتند، دست‌های بازشان که به او علامت می‌دادند و دست‌های خودش را روی آنها می‌گذاشت. دستی داخل غار دقیقاً بالای سرش و به اندازه خودش بود، به همراه دست کوچک‌تر دیگری کمی پایین‌تر که همیشه به سمت آن برمی‌گشت. دستِ چپِ پسری ماقبل که مدتی طولانی دست خودش را - که هنوز از آن خون می‌آمد - روی آن چسبانده بود و روی سنگ، وسط کف دست لکه کوچک قرمزی همچون داغی برجای گذاشته بود که او را به یاد تصاویر مذهبی می‌انداخت. این کتاب با ۲۰۴ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۳۰ هزار تومان منتشر شده است. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 03:00:17 GMT http://www.mardom-news.com/news/106544/ترجمه-رمان-آلن-بلوتی-یر-چاپ کتاب خاطرات رزمندگان افغانستانی دفاع مقدس نقد و بررسی می‌شود http://www.mardom-news.com/news/106543/کتاب-خاطرات-رزمندگان-افغانستانی-دفاع-مقدس-نقد-بررسی-می-شود مردم نیوز: نشست نقد و بررسی کتاب «از دشت لیلی تا جزیره مجنون» شامل خاطرات رزمندگان افغانستانی سال‌های دفاع مقدس روز چهارشنبه ۵ تیر با حضور محمد سرور رجائی مولف اثر، نویسنده و شاعر افغانستانی و مجتبی نوروزی و محمدی شاری به عنوان منتقدین جلسه در کتابخانه عمومی شیخ کلینی برگزار می‌شود. این مراسم با حضور تنی چند از مسئولین ملی-استانی، خانواده شهدا، ایثارگران و رزمندگان دفاع مقدس و با بررسی نقش ایثارگران و رزمندگان افغان در ایام هشت سال دفاع مقدس همراه خواهد بود. «از دشت لیلی تا جزیره مجنون» خاطرات رزمندگان افغانستانی دفاع مقدس را در ۵۲۸ صفحه و با ارائه مستندات تصویری، روایت می‌کند و به گفته نویسنده آن، تحقیق و پژوهش آن، ۱۰ سال طول کشیده است. رجایی پیش از این، کتاب «در آغوش قلب‌ها» را با موضوع اشعار و خاطرات مردم افغانستان درباره امام خمینی (ره) منتشر کرده است. کتاب «از دشت لیلی تا جزیره مجنون» را می‌توان اولین اثر پژوهشی جدی درباره حضور رزمندگان افغانستانی در عرصه دفاع مقدس دانست. اهالی افغانستان در سال‌های جنگ، بیش از دو هزار شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده‌اند. نشست نقد و بررسی کتاب مذکور روز چهارشنبه ۵ تیر از ساعت ۱۵ تا ۱۷ در کتابخانه عمومی شیخ کلینی واقع در میدان شهر ری، انتهای خیابان ۲۴ متری، خیابان استخر برگزار می‌شود. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:58:09 GMT http://www.mardom-news.com/news/106543/کتاب-خاطرات-رزمندگان-افغانستانی-دفاع-مقدس-نقد-بررسی-می-شود ارشاد نامه امام علی به مالک را ممیزی کرد http://www.mardom-news.com/news/106541/ارشاد-نامه-امام-علی-مالک-ممیزی مردم نیوز: اولین جلسه از نشست «کوتاه با داستان» در سال ۱۳۹۸، زیر نظر سید مهدی شجاعی شب گذشته در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد. مهمان ویژه این برنامه بلقیس سلیمانی، نویسنده با سابقه عرصه ادبیات بود. او ضمن بیان ویژگی‌های یک داستان خوب، بخش‌هایی از آخرین رمان خود را خواند و بحث چالشی پیرامون رمان دینی به راه انداخت. هم‌چنین سید مهدی شجاعی، بخش‌هایی از رمان کمی دیرتر ۲ که به زعم او، اکنون زمان مناسبی برای چاپ آن نیست را خواند. مجری این برنامه، علی درستکار، بود. در بخشی از این نشست سید مهدی شجاعی، در سخنانی کوتاه گفت: در مورد خانم سلیمانی باید بگویم که اگر چه ایشان کمی دیر، کار نویسندگی را آغاز کرده است اما از جمله متفکرترین و هدفمندترین نویسندگان صاحب اندیشه ما است. موضوعی که ایشان مبنی بر رجعت به ادبیات یونان باستان مطرح کردند، یکی از موضوعات بسیار مهم، عمیق و جدی است و کاملاً نسبت به حرف ایشان معتقد هستم. باور ندارم که یک نویسنده بخواهد وارد عرصه داستان، رمان و نمایش‌نامه شود اما سوفوکل را نخوانده باشد یا با شکسپیر بیگانه باشد. این موضوع به مانند کسی است که بخواهد نثر فارسی بنویسد اما سعدی را نخوانده باشد، بخواهد غزل بگوید اما حافظ نخوانده باشد و یا شعر حماسی بخواهد بگوید و تاکنون شاهنامه فردوسی را نخوانده باشد. به اعتقاد من، از گذشته تا به امروز، دو سیر داشته‌ایم. یکی سیر عمق به سطح است. بدین معنی که هر چه جلوتر می‌رویم، کارها سطحی‌تر می‌شود. دیدگاه دیگر نیز از کل به جز رسیدن است. بنابراین، معتقدم که این دو دیدگاه در سیر تتوع ما وجود داشته است. البته در مورد ادامه نوشتن که خانم سلیمان اشاره‌ای بدان داشتند باید بگویم که تعبیر نفرت، تعبیر درستی نیست و بیش‌تر باید از لفظ عدم رضایت استفاده کرد. این عدم رضایت باعث می‌شود که کار بعدی را بنویسیم. اگر غیر از این باشد، با عُجب درگیر می‌شویم که به نوعی حماقت عظمی است. رمان کمی دیرتر ۲ فعلاً چاپ نمی‌شود / تکرار اتفاق دموکراسی و دموقراضه برای جدیدترین اثر شجاعی وی ادامه داد: در این جلسه می‌خواهم بخش‌هایی از رمان کمی دیرتر ۲ را خدمتتان تقدیم کنم. دلیل این موضوع این است که به نظر نمی‌رسد بتوان این رمان را در شرایط فعلی چاپ کرد. این جلسات، موقعیت و فرصتی است که می‌توان بخش‌هایی از آن را خواند. در مورد عدم چاپ این کتاب باید بگویم این‌گونه نیست که به ما مجوز نداده باشند بلکه اتفاقی شبیه به دموکراسی و دموقراضه در حال رخ دادن است. کتاب دموکراسی و دموقراضه قبل از اینکه آن شلوغی‌ها در سال ۸۸ اتفاق بیفتد، مجوز گرفت. یعنی در سال ۸۷، مجوز آن صادر شد اما زمانی که به چاپ رسید، سال ۱۳۸۸ بود. شرایط به گونه‌ای پیش رفت که انگار گزارش روز را نوشته‌ایم و پیش‌بینی شرایط آینده را انجام می‌دهیم. به همین دلیل، در آن زمان نمی‌توانستیم این کتاب را عرضه کنیم و علیرغم اینکه مجوز داشت و چاپ نیز شده بود، عرضه نشد تا با شرایط روز التقاط حاصل نشود. در شرایط فعلی نیز ترجیح می‌دهم که این کتاب (جلد دوم کمی دیرتر) تا مدتی در کنار بماند. باید بگویم که در آخرین کتاب بنده، یعنی فرمان امام علی علیه‌السلام به مالک اشتر، ممیزی‌هایی تشخیص داده شد و قسمت‌هایی حذف گردید. عنوان کتاب کمی دیرتر ۲، «خبر از جانب ما یا اساساً هرگز» است. اگر رمان کمی دیرتر ۱ را خوانده باشید، دو شخصیت محوری داشتیم که یکی اسد و دیگری نورانی نام داشت. در این کتاب نیز با همین شخصیت‌ها روبه‌رو هستیم و در موقعیتی قرار داریم که نورانی و مشاورش را رصد می‌کنند. هیچ‌گاه داستان کوتاه ننوشته‌ام / ویژگی‌های یک داستان خوب چیست؟ در بخش دیگری از این مراسم بلقیس سلیمانی در ابتدای صحبت‌های خود گفت: من دو مجموعه داستانک که یک گونه ادبی جدید به شمار می‌رود، دارم اما هرگز داستان کوتاه ننوشته‌ام. بنابراین داستان کوتاهی ندارم که در این جلسه برایتان بخوانم فلذا بخش کوتاهی از آخرین رمان خود را می‌خوانم تا بخش کوچکی از یک نثر را نشان بدهم. در این جلسه می‌خواهم بیش‌تر وقت خود را به این موضوع اختصاص بدهم که یک داستان خوب، چگونه داستانی است و چه ویژگی‌هایی دارد؟ چه در رمان و چه در داستان کوتاه. در مورد کلیپ معرفی که از بنده پخش کردید باید بگویم که مستندی به تازگی ساخته شده است که من نیز در آن حضور دارم و معرفی می‌شوم. این مستند به زودی از صدا و سیما پخش خواهد شد. بیان مهم‌ترین وضعیت‌های انسانی در نمایش‌نامه‌های قدیمی یونانی اصلی‌ترین دلیل درخشانی ادبیات در آن دوره است وی به معرفی ویژگی‌های یک داستان خوب پرداخت و گفت: در نزد فیلسوفان غربی، همیشه صحبت از این می‌شود که پیش از سقراط، دوره‌ای وجود دارد که ادبیات و نوع نگاه انسان به جهان بسیار درخشان است. هایدگر و نیچه، افلاطون را نفرین می‌کنند و می‌گویند او فلسفه را از مسیر اصلی خود خارج کرد و میدانی را گسترش داد که از آن به بعد دیگر نتوانستیم به مسائل اصلی بشر بپردازیم. من چندین نمایش‌نامه کلاسیک را قبلاً خوانده‌ام اما در این ایام مجدداً به نمایش‌نامه‌های یونان باستان برگشته‌ام. همیشه این سوال برایم وجود داشت که چرا می‌گویند پیش از سقراط، فلسفه، درخشان بوده است. وقتی که این ادبیات را برای بار دیگر خواندم، به این نتیجه رسیدم که در نمایش نامه‌های یونان باستان، مهم‌ترین وضعیت‌های انسانی بیان شده و به نمایش درآمده است. فکر نمی‌کنم که بعد از آن هیچکس دیگری چیزی به آن وضعیت‌ها اضافه کرده باشد. تراژدی، چیزی به جز تقابل و جدال دو حق نیست وی ادامه داد: خیلی‌ها معتقدند که فلسفه بعد از افلاطون، صرفاً توضیحی بر آثار او است. این صحبت را می‌توان در مورد نمایش‌نامه‌های یونان باستان نیز گفت. بدین معنی که تمام نمایش‌نامه‌هایی که بعد از یونان باستان در سراسر جهان منتشر شد، توضیحی بر همان نمایش‌نامه‌ها بود. حال این سوال به وجود می‌آید که این وضعیت بشری چگونه شرایطی است؟ شاید بتوان گفت که همان چیزی است که نیچه، هایدگر و … از آن به عنوان وضعیت موجودی نام می‌برند. آن‌هایی که به ذات درونی انسان می‌پردازد. ما چرا در این‌جا هستیم؟ قرار است چه کاری انجام بدهیم؟ هدف نهایی ما چیست؟ با چه چیزهایی سرگرم هستیم؟ چه چیزهایی ما را کنترل می‌کنند و… همه این سوالات اساسی که راجع به وضعیت وجودی بشر در زمین است از جمله مواردی است که نمایش‌نامه‌های یونان باستان بر روی آن‌ها تمرکز کرده است. اهمیت این موضوعات به حدی زیاد است که وقتی فروید می‌خواهد نظریه عقده ادیپ را بیان کند، صرفاً براساس نمایش‌نامه‌های یونانی آن را بیان می‌کند. جالب است بدانید که او در ابتدا شروع به خواندن آن نمایش‌نامه‌ها کرده و متوجه می‌شود که می‌تواند براساس آن نمایش‌نامه وضعیت بغرنج تعداد زیادی از بیماران را تفسیر کند. پس ببینید که کولونوس در نمایش‌نامه ادیپ چه کرده است. برای اولین بار یک آدمی می‌آید و می‌گوید این بشر، کسی است که وقتی شخص دیگری در برابرش ایستاده است، هر دو طرف می‌توانند حق باشند. بعدها، نظریه‌پردازان گفتند که تراژدی، چیزی به جز تقابل و جدال دو حق نیست. برای مثال، دو برادر آنتیگونی کشته شده‌اند. یکی از برادران را در معبد دفن می‌کنند و برایش مراسم می‌گیرند و دیگری به دلیل سرکشی‌ها، قرار است که توسط پلیس بر سر چهارراهی گذاشته شود تا جسد او خوراک حیوانات شود. جالب است که هر دو نفر نیز فرزندان ادیپ هستند. آنتیگون، از زبان خواهر این دو برادر می‌گوید که من در برابر قانون می‌ایستم. در حالی که قانون، حق است. او کاری را انجام می‌دهد که در نهایت به قیمت جانش تمام می‌شود. چرا پدرکشی ادیپ شاه با پدرکشی داستایوفسکی متفاوت است؟ این نویسنده و منتقد ادبی به دو ویژگی دیگر در یک داستان خوب اشاره کرد و گفت: هر کدام از نمایش‌نامه‌های یونانی را بخوانید می‌بینید که راجع به موقعیت‌های تاپ بشری صحبت کرده است. برای مثال، پدرکشی، فرزند کشی و … در بسیاری از این نمایش‌نامه‌ها آمده است. به اعتقاد من، داستان خوب، داستانی است که وضعیت بشری را بازگو می‌کند. البته این موضوع به تنهایی کافی نیست. یک داستان خوب، دو چیز دیگر نیز می‌خواهد که ماندگار شود. آن دو چیز چیست؟ یکی از آن دو، تکنیک، فرم و ساختار است. به اعتقاد کارشناسان، هر اثر هنری از جمله ادبیات قبل از هر چیز باید بتواند روبه‌روی خود بایستد، روبه‌روی پدران و تبار خود بایستد و… یک اثر هنری با استفاده از ابداع، خلاقیت، فرم و ساختار جدید، می‌تواند ویژگی فوق را در خود ایجاد کند. برای مثال، موضوع پدرکشی را در شاهکار داستایوفسکی یعنی برادران کارامازوف می‌بینید در حالی که همین موضوع در نمایش‌نامه ادیپ شاه نیز بیان شده بود. این سوال را می‌پرسم که چه چیزی باعث شد این دو داستان با همدیگر متفاوت شوند؟ در وهله اول، فرم و ساختار، مساله تعیین‌کننده است. در حقیقت، باید بگویم که در هر دو داستان، یک وضعیت انسانی تکرار شده است اما فرم و ساختار، این دو اثر را متفاوت از همدیگر می‌کند. حال، آیا این ویژگی کافی است؟ خیر. یک ویژگی دیگر نیز وجود دارد. بگذارید مثالی را بیان کنم. ماجرای پدرکشی که در ادبیات یونان رخ می‌دهد، مبتنی بر جهان‌بینی و جغرافیای زمان سوفوکل است اما پدر کشی که داستایوفسکی در قرن نوزدهم می‌نویسند مبتنی بر نهیلیسم روسی است. روسیه‌ای که رو به غرب دارد اما آن را با پا پس می‌زند. دقت کنید که این پدرکشی برای یک انسان روس و در جغرافیای این کشور رخ می‌دهد در حالی که پدرکشی قبلی در یونان رخ داده بود. حتی ماجرای پدرکشی در نمایش‌نامه هملت نوشته شکسپیر نیز متفاوت با دو مثال قبلی است. این مثال‌ها، ویژگی سوم که باعث متفاوت شدن یک داستان می‌شود را برای ما فاش می‌کند و آن هم تناسب فضا، زمان و مکان است که یک انسان خاص را نمایندگی می‌کند. شاید دلیل این موضوع را بتوان در سیال بودن روح انسان جستجو کرد. ما انسان‌ها با شش گونه دیگر انسان که تاکنون بر روی این کره خاکی زندگی کرده‌اند، متفاوت هستیم و دلیل آن هم همین موضوع است. عقلِ هر مکان، هر زمان و هر گفتمان، بزرگ‌ترین ویژگی یک اثر است که آن را متفاوت با بقیه می‌کند سلیمانی در توضیح صحبت‌های قبلی خود گفت: می‌خواهم یک سوالی را از شما بپرسم؛ به نظر شما، آیا عقل انسانیِ منفک و بر فراز تاریخ و گفتمان‌ها داریم؟ ما عقلی داریم که در این ساعت از تاریخ، خود را متبلور می‌کند، در ایران، خود را متبلور می‌کند، در این مکان و تحت این گفتمان، خود را متبلور می‌کند و … چند روز پیش، سالگرد دکتر شریعتی بود. من از جمله کسانی هستم که نسبت به شریعتی سمپاتی دارم. در جمعی حضور داشتم که همگی به دکتر شریعتی می‌تاختند و می‌گفتند که ببینید این مرد از درون چاهی که خالی بود، سطل سطل آب بیرون می‌آورد و به خورد ما می‌داد. چاهی که اسلام نام داشت. آنان اعتقاد داشتند که شریعتی برای ما ابوذر تولید می‌کرد و باعث و بانی انقلاب در ایران شد. در پاسخ به آنان گفتم شما که بعد از ۵۰ سال به شریعتی می‌تازید، چرا هیچکدام توانایی شکل‌دهی و تولید گفتمانی به قدرت و تاثیر گفتمان شریعتی را ندارید؟ من اصلاً کاری ندارم که گفتمان شریعتی حق بود یا باطل و فقط می‌گویم که او این قدر فضا را به درستی درک کرده بود که می‌توانست گفتمانی تولید کند که تا به امروز بر من و شما تاثیر بگذارد و انقلابی از دل آن بیرون بیاورد. نتیجه این است که عقلِ هر مکان، هر زمان و هر گفتمان، بزرگ‌ترین ویژگی یک اثر است که می‌تواند آن را متفاوت با بقیه کند. یک نویسنده عرب کتابی را تحت عنوان عقل عربی نوشته است؛ مگر عقل عربی داریم؟ مگر عقل غربی و شرقی داریم؟ من می‌گویم که این موضوع را خلاصه‌تر کنید و بگویید که ما عقل شهری، روستایی و طبقاتی داریم. به عنوان مثال، منِ کارگر عقلانیت متفاوتی با یک کاسب دارم یا یک روشنفکر عقلانیت متفاوتی را درک می‌کند و… بر همین اساس، می‌گویم که یک اثر خوب، اثری است که نمایندگیِ تمامِ وجودِ سیالِ انسان‌ها که در یک دوره متبلور شده‌اند را در خود دارد. بلقیس سلیمانی در ادامه جلسه، بخش‌هایی از آخرین رمان خود را خواند. او قبل از آنکه این بخش را بخواند گفت: شاید آقای شجاعی نیز با من هم نظر باشد که یک نویسنده، بعد از نوشتن اثر خود، به شدت از آن متنفر می‌شود و دیگر دلش نمی‌خواهد که دوباره آن را بخواند. دلیل اینکه نویسندگان دوباره شروع به نوشتن یک کتاب جدید می‌کنند نیز همین است. در حقیقت، همه ما به این دلیل می‌نویسیم که کتاب قبلی، دلمان را راضی نکرده است.  ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:57:51 GMT http://www.mardom-news.com/news/106541/ارشاد-نامه-امام-علی-مالک-ممیزی تعدیل دوباره نیروی انسانی در انتشارات سروش http://www.mardom-news.com/news/106539/تعدیل-دوباره-نیروی-انسانی-انتشارات-سروش مردم نیوز: انتشارات سروش در پی مشکلات مالی و مسائلی که چندسالی است با آن‌ها دست به گریبان است، اقدام به تعدیل برخی دیگر از نیروهای انسانی خود کرده است. روز جمعه ۳۱ خرداد به ۶ نفر از کارکنان این ناشر اطلاع داده شد که قراردادشان به پایان رسیده و نباید از روز شنبه ۱ تیر سر کار بیایند. پرس‌وجو از برخی این افراد به بیان این مساله انجامید که با وجود تعدیل ۶ نفر، این ناشر اقدام به عقد قرارداد با چند نیروی جدید کرده است. ۶ نیروی تعدیل‌شده از نیروهای قراردادی انتشارات سروش بوده‌اند که بعدازظهر روز جمعه از پایان همکاری‌شان با این ناشر باخبر شدند. این افراد نیروهایی با سوابق ۱۸، ۱۵، ۵ و ۳ سال هستند. در پیگیری مهر این موضوع بیان شد که در نامه‌های خداحافظی با این نیروها، علت تعدیل‌شان، وجود نیروی مازاد است. ظاهراً روز شنبه از ورود نیروهای تعدیل‌شده برای جمع‌آوری وسایل‌شان به ساختمان سروش جلوگیری شده است. انتشارات سروش طی چند ساله گذشته با مشکلات جدی روبرو بوده که در مراسم تودیع مجید بلالی به‌عنوان مدیرعامل پیشین و معارفه ابراهیم شمشیری اشاره‌هایی به این مسائل شد. دامنه این مشکلات را می‌توان در سال ۹۴ با استعفای مهدی فضائلی مدیرعامل وقت این انتشارات نیز مشاهده کرد. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:56:32 GMT http://www.mardom-news.com/news/106539/تعدیل-دوباره-نیروی-انسانی-انتشارات-سروش اگر به مقاومت معتقدید؛ فکری برای نفت کنید http://www.mardom-news.com/news/106538/اگر-مقاومت-معتقدید-فکری-نفت-کنید مردم نیوز: اول - کارگران مشغول کارند! هر چند هفته یک بار تجمعی از صنوف مختلف کارگران در مقابل وزارت‌خانه صنعت و معدن و تجارت واقع در خیابان سمیه تهران برگزار می‌شود و در آن عده‌ای از زحمت‌کشان با امیدی که به اصلاح فرایندها و ساختارهای معیوب اقتصادی در عرصه‌های تولید و صنعت در کشور دارند حاضرند و مطالباتشان را ارائه می‌کنند. با فاصله زمانی بیشتری، تجمعات در مقابل ساختمان برنامه و بودجه و اداره کار و مجلس شورای اسلامی و… هم برگزار می‌شود و هر یک از این تجمعات برای خودشان داستان‌هایی پیچیده دارند. نکته ظریف و قابل توجهی که ذهن و زبان بسیاری از تجمع‌کنندگان را با خود همراه کرده، این است که از حرفهایشان به خوبی می‌توانید دریابید که در فضای ارتباطات گسترده جهان کنونی آنها خودشان را با کارگران کشورهای دیگر مقایسه می‌کنند و مطالباتشان را از دل این مقایسه‌ها بیرون می‌کشند و تلاش می‌کنند موقعیت خویش را در مناسبات تولیدی و صنعتی پیدا کنند و حقوق از دست رفته‌شان را احقاق کنند. فراتر از این ما با شکل رادیکالتری از مطالبات کارگری مواجه‌ایم که تحت تاثیر جنبش‌های کارگری قرار دارند و متاسفانه عموم برخوردها با این مطالبات هم بدون درک عمیق موقعیت اینجایی و اکنونی این فعالان صورت می‌گیرد؛ موقعیتی که در بطن آن، نمی‌توان نسبتی فعال میان این کارگران معترض و جنبش های کارگری جهانی پیدا کرد؛ هرچند ممکن است حرف‌ها و شعارها و تحرکات آنها کاملاً شبیه به هم باشد. بسیاری از کارگران معترض در سراسر ایران و عموم همان‌هایی که عموماً در تجمعات اعتراضی کارگران شرکت دارند، از امتیازها و وضعیت‌هایی سخن می‌گویند که کارگران جوامع دیگر (عموماً توسعه‌یافته‌تر از ایران) از آن برخوردارند ولی اینها در اینجا از آن موقعیت‌ها و امتیازها بهره نمی‌برند. آنها خود را با اقشار مشابه کارگر در جوامع توسعه‌یافته و تولیدکننده مقایسه می‌کنند، میزان حقوق دریافتی‌شان را با آنها می‌سنجند و مدام در حال تجربه یک سرخوردگی طبقاتی «مضاعف» هستند؛ «مضاعف» بدین خاطر که علی‌رغم تحمل تضادها و فشارهای طبقاتی میان آنها و طبقه کارفرما و بورژوا و سرمایه‌دار و…، همچنین در حال مشاهده و تحمل شرایطی طبقاتی میان خودشان به عنوان کارگران یک جامعه در حال توسعه با کارگران جوامع توسعه یافته‌اند. بسیاری از کارگران معترض در سراسر ایران و عموم همان‌هایی که عموماً در تجمعات اعتراضی کارگران شرکت دارند، از امتیازها و وضعیت‌هایی سخن می‌گویند که کارگران جوامع دیگر (عموماً توسعه‌یافته‌تر از ایران) از آن برخوردارند ولی اینها در اینجا از آن موقعیت‌ها و امتیازها بهره نمی‌برند. آنها خود را با اقشار مشابه کارگر در جوامع توسعه‌یافته و تولیدکننده مقایسه می‌کنند آنها با علم به اینکه در جامعه خودشان به «نیروهای کار ارزان» تبدیل شده‌اند، بیش از هر زمان دیگری حقوق خود را از دست رفته می‌بینند و دچار سرخوردگی‌های طبقاتی مضاعف و احساس نابرابری بیشتری هستند. در حالت کلی اگر این سوژه اجتماعی-اقتصادی در داخل کشور از انگیزه هایی مثل استکبارستیزی جهانی، عدالت خواهی موعودگرایانه و… بهره مند نباشد؛ چه انتظاری از آنها برای «مقاومت» وجود دارد؟ در ادامه به این پرسش برمی‌گردیم. اما حالا از طبقه کارگران صرف نظر می‌کنیم و به واقعیاتی از طبقه متوسط شهرنشین ایرانی یا به تعبیری بورژواهای وطنی نگاهی می‌کنیم؛ دوم - بورژواها مشغول نمایش‌اند! عموم اعضای طبقه متوسط کلان‌شهرنشین در ایران تقریباً دو دهه است که به شیوه‌ای رادیکال دچار پدیده‌ای هستند که توریستین وبلن مدتها پیش آن را «مصرف تظاهری» یا نمایشی خوانده بود. این نوع مصرف که عموماً به گروه‌های نوکیسه و تازه‌به‌دوران رسیده اختصاص دارد و وبلن هم آن را برای همین گروه‌ها مورد استفاده قرار داده بود، با نوعی از عقده حقارت فرهنگی و اجتماعی همبسته است که طی آن سوژه مصرف‌کننده در جامعه مانند ایران خود را در فاصله‌ای معنادار با سوژه فعال در جوامع توسعه‌یافته و دارای مناسبات تولیدی می‌بیند، اما از آنجا که قادر به دستیابی به آن وضعیت توسعه‌یافته یا مبتنی بر تولید نیست، به مصرف نمادهایی می‌پردازد که اصولاً متعلق به آن جوامع است و به نوعی قرابت مصرف‌کننده اینجایی را با سوژه اجتماعی یک جامعه تولیدی آنجایی نشان داده و منعکس می‌کند. تمایل شدید ایرانیان برای برخورداری از جدیدترین مدل‌های گوشی فلان شرکت آمریکایی، برخوردار بودن از مهمترین برند خودرور در جهان، آراستن خویش با جدیدترین مدل لباس و… همه در راستای همان مصرف تظاهری قابل فهم و تفسیر هستند که هدف از آن تشبه‌جستن به فلان سوژه / طبقه اجتماعی بهمان کشور توسعه‌یافته است برای مثال تمایل شدید ایرانیان برای برخورداری از جدیدترین مدل‌های گوشی فلان شرکت آمریکایی، برخوردار بودن از مهمترین برند خودرور در جهان، آراستن خویش با جدیدترین مدل لباس فلان بهمان برند یا مدل مو شاخص آنجایی، استفاده از برندهای شناخته شده غربی برای کفش و کیف و ساعت و چه و چه و… همه در راستای همان مصرف تظاهری قابل فهم و تفسیر هستند که هدف از آن تشبه‌جستن به فلان سوژه / طبقه اجتماعی بهمان کشور توسعه‌یافته است. در اینجا ما با صورتی عجیب‌تر از مقایسه، یا نوعی خودکم‌بینی و حقارت اجتماعی تعمدی مواجه هستیم که در قیاس با «دیگری برتر» شکل گرفته و به طریق اولی انگیزه‌ها و درون‌مایه‌های کنشی چون مقاومت را از پیش در خود نابود می‌کند. باز باید سوالی را که در خصوص سوژه‌های کارگری پرسیده شد، در اینجا هم درباره سوژه‌های اجتماعی طبقه متوسط که با مفهوم و کنش «مصرف» تعین پیدا کرده‌اند، پرسید؛ آیا از چنینی سوژه اجتماعی-مصرفی‌ای در داخل کشور می‌توان انتظاری برای «مقاومت» داشت؟ در بخش بعدی کمی برای ارائه پاسخ به این پرسش‌ها تلاش شده است؛ سوم - ساختارها مشغول تخریب سوژه‌هایند! داشتن یک اقتصاد تک‌محصولی، آن‌هم محصولی به نام نفت به عنوان ماده‌ای که خودش کالا نیست، بلکه در سرآغاز چرخه تولید کالا قرار دارد و باید آن را یک «پیشاکالا» به حساب آورد، به زبانی ساده به این معناست: فروش ماده خام برای آغاز چرخه تولید توسط «دیگری»، حذف «خویش» از فرایند میانی تولید (صرف زمان کار برای خلق محصول) و در نتیجه، خرید محصول نهایی تولید از دیگری و مصرف آن. با همین معنای مختصر هم می‌توان فهمید که در چنین جامعه‌ای مفهومی با عنوان «مقاومت» در شرایطی که «دیگریِ» تولیدکننده همان ابژه فعل مقاومت و «ما» یا مصرف‌کننده‌ها، همان سوژه فعل مقاومت هستند، چه وضعیتی خواهد داشت! با این‌حال خوب است کمی این معنا را بازتر کنیم و نسبت خودمان را از یک منظر فرهنگی و اجتماعی با امر مهمی چون «مقاومت» به شیوه‌ای واقع‌گرایانه‌تر مورد بررسی قرار دهیم. معنایی که در بالا از یک جامعه مصرفی و در عین حال خواستار مقاومت ترسیم شد، تقریباً بدترین وضعیتی است که یک نظام اقتصادی مدعی مقاومت می‌تواند برای جامعه‌اش بسازد. افتادن در چنین وضعیتی به این معنا است که نظام اقتصادی مذکور از پیش پذیرفته که هیچ نقشی در خود فرایند و چرخه تولید جهانی با صرف مدت‌زمان کار انجام شده بر روی ماده خام نخواهد داشت و صرفاً زمینه تحقق فرایند تولید (کار) را برای «دیگران» فراهم کرده و از برآیند تولید و کار دیگران استفاده کند. واضح است که این موقعیت خسارت‌ها و آسیب‌های بسیاری از نظر اقتصادی برای یک نظام و مردم تحت تکفلش به همراه خواهد داشت، اما در اینجا بیشتر به دنبال برجسته کردن برآیندهای فرهنگی و اجتماعی‌ای چنین «موقعیت پذیرفته‌شده» ای هستیم که وضعیت و روحیه «مقاومت» را شدیداً محدود و مخاطره‌آمیز می‌کند. حذف نیروی کار خویش، از فرایند تولید که بواسطه یک نظام اقتصادی تک‌محصولی نفتی شکل می‌گیرد، صراحتاً نتایج مسئله‌سازی برای سوژه‌های اجتماعی اعم از کارگران و کارفرمایان، فعالان اصناف متعدد و حتی کارگزاران فعالیت‌های خدماتی و… به همراه خواهد داشت. این سوژه‌ها به مثابه آحاد جامعه‌ای که به فرهنگ عمومی آن جامعه شکل می‌دهند، در عین حال کنشگران واقعی‌ای هستند که متضمن حضور و فعلیت‌بخشی به ارزش‌هایی چون مقاومت هستند. حذف نیروی کار خویش، از فرایند تولید که بواسطه یک نظام اقتصادی تک‌محصولی نفتی شکل می‌گیرد، صراحتاً نتایج مسئله‌سازی برای سوژه‌های اجتماعی اعم از کارگران و کارفرمایان، فعالان اصناف متعدد و حتی کارگزاران فعالیت‌های خدماتی و… به همراه خواهد داشت. این سوژه‌ها به مثابه آحاد جامعه‌ای که به فرهنگ عمومی آن جامعه شکل می‌دهند، در عین حال کنشگران واقعی‌ای هستند که متضمن حضور و فعلیت‌بخشی به ارزش‌هایی چون مقاومت هستند یکی از مهمترین نتایج مسئله‌ساز برای این سوژه‌ها آن است که نیروی کار داخلی، عملاً تبدیل به نیروی کار همان «دیگری» خواهد شد و این یعنی صَرف و فروش نیروی کار، نه برای رشد تولید داخلی و ملی، بلکه برای رشد تولید دیگری. چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ چون معمولاً در نسبت جوامع مصرف‌کننده (در حال توسعه) و تولیدکننده (توسعه‌یافته)، نیروهای کار جامعه نخست در خدمت تولید جوامع تولیدکننده و توسعه‌یافته و به طور کلی صاحبان نظام‌های تولیدی پویا درمی‌آیند و به عنوان «نیروهای کار ارزان» تعین پیدا می‌کنند. این مناسبات غیربرابر، بواسطه تعینات برده‌واری که در دل خود دارد، تعین‌بخش به مسئله‌ای جدی در حوزه فرهنگ هم می‌شوند؛ در دل این ماجرا، به‌واسطه وجود نوعی نظام سلسله‌مراتبی برای فروش نیروی کار، یعنی وجود «نیروی کار ارزان» و «نیروی کار گران»، نظمی طبقاتی بر مبنای نظام‌های فرهنگی اجتماعی کشورهای تولیدکننده و کشورهای مصرف‌کننده رقم می‌خورد و بدین ترتیب به نوعی از حقارت فرهنگی اجتماعی دامن می‌زند که در عموم کشورهای غیرمولد و مصرف‌کننده قابل تشخیص است. به عبارت دیگر، یکی از مهمترین مشخصات کشورهای توسعه‌نیافته و موسوم به جهان‌سومی این است که در آنها با حضور گسترده سوژه‌های اجتماعی‌ای مواجه هستیم که نسبت به جوامع مولد و توسعه‌یافته دچار نوعی خودکم‌بینی و اسیر «نگاه از پایین به بالا» هستند. به همین دلیل است که کارگر ایرانی جدای از تحمل تضادهای طبقاتی بین خویش و دیگر طبقات داخل کشور، در یک وضعیت طبقاتی مضاعف همواره در حال مقایسه خویش با کارگر غیرایرانی و تمنای حقوقی است که او همواره خود را فاقد آن‌ها در نظر می‌گیرد. در این وضعیت او با چه هدفی و در برابر چه چیزی باید مقاومت و ایستادگی کند؟ با هدف تداوم وضعیت عادلانه کنونی؟! یا مقاومت در برابر وضعیت کم و بیش برابری که در یک «آنجا» ی هر چند موهوم می‌بیند، خود را با آن مقایسه می‌کند و تمنایش را دارد؟ این وضعیت روانی-اجتماعی دردناک سوژه‌های کارگری و مولد در ایران که مبتنی بر یک «تضعیف مضاعف»، خودکم‌بینی و سرکوب‌شدگی است، لاجرم ما را از انتظار مقاومت از سوی آنها منصرف می‌کند. این یک نتیجه طبیعی وضعیت تشریح شده است. حال اینکه در تمام طول تاریخ انقلاب اتفاقاً این کارگران و طبقه مستضعف بوده اند که بار سنگین مقاومت را به دلیل انگیزه های دیگر که مهمترین آن اعتقاد به آرمان های والای انقلاب سال ۵۷ و رهبرانش بوده است به دوش کشیده اند؛ بحثی دیگر است و بعید نیست که در صورت تداوم این وضع این انگیزه ها نیز کمرنگ و ضعیف شوند اما وضعیت سوژه‌های غیرمولد و مصرفی‌ای که در طبقات بالاتر جامعه هستند و ما با عنوان مصرف تظاهری به آنها اشاره کردیم چه؟ وضعیت اینان به مراتب وخیم‌تر از گروه نخست (کارگران) است؛ در حالی که در گروه نخست اندک انگیزه‌ای برای مقاومت و ایجاد گسست در وضعیت کنونی، با هدف آرمانی «مقابله با نابرابری» است، گروه دوم در یک وضعیت روانی-اجتماعی «واداده» مبتنی بر اباحه، به عناصری از خود بیگانه تبدیل می‌شوند که کاملاً به غیرمولد بودن، مقلد بودن و خودکم‌بینی خویش باور پیدا کرده و خود را از طریق مصرف نمادهای کالایی جوامع توسعه‌یافته برجسته می‌سازد و اتفاقاً نمایندگان همان جایی هستند که باید علیه شان مقاومت کرد و حالا در نزدیکی ما مشغول زیست و فعالیت هستند. همان ها رسانه های غیررسمی را به طور کامل در اختیار دارند و هر گونه تلاش برای رهایی و تغییر را از طریق ابزارهای قدرتی که در اختیار دارند سرکوب خواهند کرد. چهارم - سوژه‌ها مشغول تباهی‌اند! نکته اساسی در فهم دقیق وضعیتی که تا اینجا ترسیم شد، آن است که شرایط سوژه‌های اجتماعی در چنین جوامعی کاملاً وابسته به یک نظام و ساختار اقتصادی است و بدین ترتیب مجاز نیستیم در تحلیل آن، این شرایط را به مسئله‌ای روانشناختی یا هویتی مبتنی بر افراد که از پیش موجود است، فروبکاهیم. کاری که اتفاقاً در همان جوامع موسوم به جهان‌سومی و توسعه‌نیافته به وفور انجام و دیده می‌شود. از قضا در یک نظام تک‌محصولی-پیشاکالایی که انحصار فروش و بهره‌برداری از آن ماده خام در دستان نهاد قدرت است، همان فهم و تحلیل تقلیل‌یافته از مسئله به نحوی هژمونیک ترویج می‌شود تا پوششی باشد بر همه ضعف‌های ساختاری و مدیریتی موجود در چنین جامعه‌ای. به هر حال، نظام طبقاتی پذیرفته‌شده واجد اثرات و مناسبات غلیظ فرهنگی و اجتماعی است که خودکم‌بینی، ناامیدی، سرخوردگی و افسردگی عام و اجتماعی تنها بخشی از آن است. در چنین جوامعی با نوعی احساس عمومیت‌یافته و البته رقیق‌شده از «بردگی» مواجه‌ایم که در لایه‌های مختلف زندگی روزمره رواج می‌یابد که سوژه‌های به انقیاد درآمده را در شرایطی مضاعف «از خود بیگانه» می‌کند؛ به این معنا که اگر به قول «کارل مارکس»، خود مناسبات تولید در نظام سرمایه‌داری مهمترین عامل از خود بیگانگی است، حال در شرایطی که این سوژه اجتماعی در مقام «کارگر دیگری» / «مصرف‌کننده دیگری» تعین یافته است، به شکلی مضاعف از کار خویش و همچنین ابزار، مناسبات و محصولات تولیدی‌ای که هیچ نسبتی با آنها برقرار نمی‌کند، بیگانه و جداافتاده می‌شود و همه اینها را در تجربه مبتنی بر یک «غیریت» محض و مضاعف درک می‌کنند. شاید کمترین نتیجه این فرایند اقتصادی اجتماعی پرآسیب، بروز نوعی سرخوردگی عمومی و در نتیجه اتمیزاسیون فرهنگی و اجتماعی در سوژه‌ها و از بین رفتن تعهدات جمعی و مشترک در دل جامعه‌ای باشد که نظام اقتصادی‌اش این وضعیت را به او تحمیل کرده؛ بدین ترتیب ما در این شرایط با ظهور انواع و اقسام فردیت‌گرایی‌های هیجانی و منفعت‌طلبی‌های شدیداً مصرفی و حتی به طور حادی آمیخته با اباحه روبه‌رو خواهیم شد که نه تنها نسبتی با آرمان مقاومت برقرار نمی‌کند، بلکه نافی هرگونه آرمانخواهی و مقاومت در معنای عام آن است. این وضعیت را نظام اقتصادی مبنی بر فروش ماده خام و نظام بوروکراتیک مبتنی بر آن در یک جامعه مصرفی ایجاد می‌کند. در این معنا نظام اقتصادی تک‌محصولی نفتی بواسطه تزریق نوعی حقارت و سرخوردگی، هر گونه تعهد مبتنی بر تولید و توسعه جامعه خویش را از سوژه‌های اجتماعی در مقام کارگران یا کارگزاران می‌گیرد در چنین جوامعی با توجه به نظام اقتصادی و بوروکراسی مبتنی بر فروش پیشاکالا و ماده خام، سوژه‌ها خویش را سهیم در نظام مدیریتی اقتصاد و تولید جامعه خویشتن نمی‌بییند و کار، برای آنها معنایی جز فروش دانش، مهارت یا نیروی فیزیکی به دیگری، برای فراهم آوردن نیازهای زودگذر زندگی روزمره و گذران یک زندگی مصرفی نخواهد داشت، تا از این شیوه لااقل بتوان بخشی از چیزی که در حال طی شدن و از دست رفتن است و هرگز هم بازنمی‌گردد، جبران کرد. در این شرایط «کار کردن» نوعی خسران و عذاب تمام‌عیار تلقی می‌شود که به هر شیوه ممکن باید از شر آن خلاص شد، باید هر تلاشی را به خرج داد تا یک‌شبه ره صد ساله را طی نمود و از تحلیل رفتن خویش در چنین جامعه‌ای جلوگیری کرد. این وضعیت را نظام اقتصادی مبنی بر فروش ماده خام و نظام بوروکراتیک مبتنی بر آن در یک جامعه مصرفی ایجاد می‌کند. در این معنا نظام اقتصادی تک‌محصولی نفتی بواسطه تزریق نوعی حقارت و سرخوردگی، هر گونه تعهد مبتنی بر تولید و توسعه جامعه خویش را از سوژه‌های اجتماعی در مقام کارگران یا کارگزاران می‌گیرد و راه را برای نوعی اتمیسم و منفعت‌طلبی (چه از طریق مصرف، چه از طریق اَشکال مختلف دزدیدن از کار و غارت اموال عمومی و اختلاس و…) با هدف فرار از آن وضعیت حقارت‌بار و خسران‌زده فراهم می‌کند. در شرایطی مشابه با این وضعیت، خود «مقاومت» هم استحاله می‌شود و به شعار و کلیشه‌ای منفعت‌طلبانه تبدیل می‌شود که با توسل به آن می‌توانید خود را حافظ منافع کشور و… جا بزنید! برای کسانی هم که این دغدغه‌ها را ندارند، در این وضعیت، مفهوم و شعار «مقاومت» با وجود این ساختارها، بیشتر چیزی شبیه به یک شوخی است تا امری جدی که واقعاً قرار باشد به آن نایل شویم! ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:54:52 GMT http://www.mardom-news.com/news/106538/اگر-مقاومت-معتقدید-فکری-نفت-کنید آرامکو هزینه‌های نامتعارف وزارت نفت سعودی را کاهش می‌دهد http://www.mardom-news.com/news/106536/آرامکو-هزینه-های-نامتعارف-وزارت-نفت-سعودی-کاهش-می-دهد مردم نیوز: فایننشال‌تایمز با اشاره به منابع آگاه می‌گوید مساله اصلی که بسیار چالش‌برانگیز است، عادت آرامکوی سعودی برای پرداخت هزینه‌های وزارت نفت عربستان، شامل هزینه‌های اقامت خالد الفالح، وزیر انرژی، در هتل‌های لوکس و استفاده او از یکی از جت‌های این شرکت است. ۴ منبع آگاه به فایننشال‌تایمز گفته‌اند که این می‌تواند منجر به کناره‌گیری خالد الفالح از ریاست آرامکوی سعودی شود. یکی از این منابع گفته است که این هزینه‌ها سال‌ها توسط آرامکو مخفی نگاه داشته شده‌اند. این موضوع از این لحاظ حائز اهمیت است که قانون‌گذاران آمریکایی در تلاش‌اند لایحه «نوپک» را به تصویب برسانند، که می‌تواند اوپک و اعضای آن را در معرض قوانین راستی آزمایی آمریکا قرار دهد. به علت دارایی‌های آرامکو در آمریکا و برنامه‌های این شرکت برای افزودن دارایی‌های مرتبط با گاز خود در این کشور، این شرکت می‌تواند در معرض پرونده‌های قانونی قرار بگیرد. آرامکوی سعودی در زمان فروش ۱۲ میلیارد دلاری اوراق قرضه خود، در اطلاعیه مربوط به این اوراق فاش کرد که خدمات متنوعی برای دولت فراهم می‌کند که بابت آنها هیچ هزینه‌ای دریافت نمی‌کند. ارائه عمومی سهام آرامکو بخشی از طرح محمد بن سلمان، برای تنوع‌بخشی به درآمد عربستان است و انتظار می‌رود ۱۰۰ میلیارد دلار برای دولت عربستان درآمد ایجاد کند. با نزدیک شدن به اولین ارائه عمومی سهام و لیست شدن سهام آرامکو، این شرکت رو به شفاف‌سازی آورده است و امسال عملکرد مالی سالانه خود را منتشر کرد و در ماه آگوست، اولین جلسه پیش‌بینی درآمد بین‌سالانه خود را برگذار خواهد کرد. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:51:21 GMT http://www.mardom-news.com/news/106536/آرامکو-هزینه-های-نامتعارف-وزارت-نفت-سعودی-کاهش-می-دهد شایعات مربوط به میزان صادرات نفت ایران کذب است http://www.mardom-news.com/news/106533/شایعات-مربوط-میزان-صادرات-نفت-ایران-کذب مردم نیوز: در واکنش به پخش شایعاتی درباره کاهش فروش نفت کشور در روزهای گذشته، گفت: این خبر مطلقاً دروغ است. وی درباره میزان فروش نفت ایران گفت: من عدد نمی‌گویم، چون به ضرر ماست. بر اساس این گزارش، در فضای مجازی و برخی از سایت‌های خبری شایعاتی درباره فروش نفت ایران در پی تحریم‌های آمریکا مطرح شده که وزیر نفت این موضوع را رد و گمانه‌زنی‌ها را شایعه خواند. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:51:17 GMT http://www.mardom-news.com/news/106533/شایعات-مربوط-میزان-صادرات-نفت-ایران-کذب استان‌های پرمصرف برق کدامند؟ http://www.mardom-news.com/news/106532/استان-های-پرمصرف-برق-کدامند مردم نیوز: رنگ قرمز در این نقشه نشان دهنده مناطقی است که میزان مصرف مشترکان برق این مناطق به بیش از حد مجاز رسیده است و از این رو ضروریست ساکنان این نواحی با کاهش حداقل ۱۰ درصد از برق مصرفی خود شرایط را برای تداوم تأمین برق پایدار در این بخش‌ها امکان‌پذیر کنند. نقاط زرد در این نقشه که دقایقی پیش منتشر شده نشان دهنده مناطقی است که مصرف برق آنها رو به افزایش است. هم اکنون خراسان رضوی، شمال کرمان، استان اصفهان، بوشهر، همدان، قزوین و آذربایجان‌شرقی در محدوده زرد و هشدار قرار دارند و مشترکان در این مناطق می‌توانند با کاهش حداقل پنج درصد از میزان برق مصرفی خود، در وضعیت سبز و پایدار قرار گیرند. همچنین نقاط سبز در نقشه استان‌هایی را با مصرف متعادل و عادی نشان می‌دهد و بیانگر آن است که مشترکان در این مناطق با صنعت برق همکاری بیشتری دارند. بر پایه این گزارش، مشترکان می‌توانند برای کاهش میزان مصرف برق در پیک روزانه که از ساعت ۱۲ تا ۱۶ تعیین شده است از دور کند کولرهای آبی استفاده، کولرهای گازی و سایر وسایل سرمایشی را روی درجه ۲۴ تنظیم کنند. همچنین مشترکان با عدم استفاده همزمان از وسایل برقی پرمصرف مانند اتو، جارو برقی، ماشین ظرفشویی و لباسشویی در ساعت‌های مذکور و یا انتقال آن به ساعت‌های پایانی شب یا اوایل صبح، می‌توانند در کاهش مصرف برق نقش بسزایی داشته باشند. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:49:11 GMT http://www.mardom-news.com/news/106532/استان-های-پرمصرف-برق-کدامند پارسال حتی یک ریال از بانک مرکزی و بانکها استقراض نکردیم http://www.mardom-news.com/news/106530/پارسال-حتی-یک-ریال-بانک-مرکزی-بانکها-استقراض-نکردیم مردم نیوز: حمید پورمحمدی صبح امروز در مراسم امضای تفاهم نامه تأمین مالی ٣٠٠٠ میلیارد تومانی کمک به مناطق سیل زده میان بانک‌ها و سازمان برنامه و بودجه گفت: بانک‌ها اولین گروهی بودند که به صورت خودجوش در مناطق سیل زده حضور یافتند و در جلسه مشترکی بین بانک‌های دولتی و خصوصی منابعی برای این کار در نظر گرفته شد. وی افزود: منابع دولتی برای بازسازی سیل محدود است و بنابراین از بانک‌ها کمک گرفته و قرار شد تا اصل و سود این وام‌ها برای بازسازی مناطق سیل زده در قالب بودجه سنواتی بازپرداخت شود. به گفته پورمحمدی، هفده بانک در این حوزه فعال شده اند و سهم هر بانک مشخص است، بر این اساس بانک ملی٣٠٠ میلیارد تومان، بانک کشاورزی ٢٠٠ میلیارد تومان، هر یک از بانک‌های سپه، تجارت، ملت و صادرات ٢٢٥ میلیارد تومان، هر یک از بانک‌های رفاه، صنعت و معدن، توسعه صادرات، توسعه تعاون، سینا، اقتصادنوین، کارآفرین و سامان ١٠٠ میلیارد تومان، هر یک از بانک‌های پارسیان و پاسارگاد ٣٠٠ میلیارد تومان و بانک آینده ٢٠٠ میلیارد تومان برای بازسازی مناطق سیل زده پرداخت می‌کنند. وی افزود: اعتقاد داریم که نباید به بانک‌ها تسهیلات تکلیفی داد، اما در موضوع بازسازی مناطق سیل زده خود بانک‌ها پیشگام شدند. وی با بیان اینکه سال قبل از بانکهای دولتی و خصوصی و بانک مرکزی یک ریال هم استقراض نکردیم، گفت: علیرغم اینکه سال سختی را پشت سر گذاشتیم، اما یک ریال از بانکها استقراض نکریم و پایه پولی را افزایش ندادیم. امسال نیز همین روند ادامه خواهد یافت. همچنین محمدرضا حسین زاده، رئیس شورای هماهنگی بانک‌های دولتی نیز در این نشست گفت: نظام بانکی علیرغم اینکه همواره به طور غیرمنصفانه در آماج حملات قرار می‌گیرد؛ اما در بزنگاهی همچون سیل اخیر، به مسئولیت خود عمل کردند. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:43:27 GMT http://www.mardom-news.com/news/106530/پارسال-حتی-یک-ریال-بانک-مرکزی-بانکها-استقراض-نکردیم ۵ هزار هکتار شهرک‌های کشاورزی واگذار شد http://www.mardom-news.com/news/106528/۵-هزار-هکتار-شهرک-های-کشاورزی-واگذار مردم نیوز: علی اشرف منصوری با بیان اینکه در آمایش و امکان‌سنجی تاکنون ۲۷۰ هزار هکتار از اراضی کشور به شهرک سازی کشاورزی اختصاص داده شده است، افزود: از دی ماه ۹۶ تاکنون نیز ۵ هزار و ۶۴۶ هکتار از شهرک‌های کشاورزی واگذار شده است. وی ادامه داد: از دی ماه سال ۹۶ تاکنون ۳۹ شهرک با مساحت ۹۹۶ هکتار در حال احداث و بهره‌برداری است. مدیرعامل شرکت شهرک‌های کشاورزی کشور با اشاره به اینکه تعداد شهرک‌های در حال احداث و بهره‌برداری از سال ۹۴ تا دی ماه ۹۶ برابر با ۹ شهرک به مساحت ۸۰ هکتار بوده است، گفت: تعداد شهرک‌های در حال احداث و بهره‌برداری شده به میزان قابل توجهی افزایش داشته است. منصوری افزود: همچنین میزان تسهیلات معرفی شده به بانک ۳۹۴ پرونده از سال ۹۶ تاکنون بوده است که به بسیاری از این متقاضیان تسهیلات پرداخت شده است. وی با تاکید به اینکه میزان تسهیلات معرفی شده به بانک دو هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان بوده است، افزود: در این راستا یکهزار و دویست میلیارد تومان مصوب پرداختی بانک برای متقاضیان بوده است. بر اساس این گزارش، شرکت شهرک‌های کشاورزی وظیفه مدیریت و پشتیبانی از زنجیره تولید کشاورزی در مجتمع‌ها و شهرک‌های کشاورزی گلخانه‌ای، دامی و یا شیلاتی را به عهده دارد و این شرکت با هدف هدایت، حمایت و نظارت بر احداث و توسعه‌ی شهرک‌های کشاورزی با فن‌آوری نو به منظور بهبود بهره‌وری عوامل تولید از طریق تسهیل و تسریع فرایند سرمایه‌گذاری و کارآفرینی ایجاد شده است. ]]> فرهنگ و اجتماع Tue, 25 Jun 2019 02:43:09 GMT http://www.mardom-news.com/news/106528/۵-هزار-هکتار-شهرک-های-کشاورزی-واگذار